Orkiestra Dorosłych Dzieci – „Live Pol’and’Rock Festival 2024”

Koncertówka, która udowadnia, że dobry rock jest zawsze na czasie

Są płyty koncertowe, które dokumentują wydarzenie. Są też takie, które stają się świadectwem czasu, wspólnoty i sensu grania rocka. Album „Orkiestra Dorosłych Dzieci Live Pol’and’Rock Festival 2024” bez wahania należy do tej drugiej kategorii. To jedna z najważniejszych polskich płyt koncertowych tego roku – nie z powodu nostalgii, lecz dlatego, że pokazuje, iż dobrze zagrany rock nadal ma siłę, energię i publiczność.

Projekt, który nie udaje reaktywacji

Orkiestra Dorosłych Dzieci powstała z potrzeby grania, a nie z potrzeby „odcinania kuponów”. To projekt zbudowany przez muzyków, którzy polski rock współtworzyli, a dziś – już bez młodzieńczej pozy – potrafią nadać mu nową, dojrzałą dynamikę.

Na scenie spotykają się różne historie, głosy i temperamenty, ale wszyscy mówią tym samym językiem. Nie ma tu konkurencji ego, jest wspólna opowieść. I to słychać.

Pol’and’Rock Festival 2024 – Mała Scena tylko z nazwy

Koncert zarejestrowany na płycie odbył się 1 sierpnia 2024 roku na Małej Scenie Pol’and’Rock Festivalu w Czaplinku-Broczynie. Kto był pod sceną, ten wie, że „mała” była wyłącznie nazwa. Energia tego występu bez problemu uniosłaby główną scenę festiwalu.

Byłem na tym koncercie i – uczciwie – sądziłem, że zapis live nie przyniesie już większych niespodzianek. Tymczasem album bardzo pozytywnie zaskakuje. Przede wszystkim realizacją dźwięku. Mix jest klarowny, selektywny, dynamiczny. Oddaje klimat koncertu, nie zabijając go sterylnością ani festiwalowym chaosem. To koncertówka, której naprawdę chce się słuchać od początku do końca.

Tracklista – kanon polskiego rocka w koncertowym ogniu

1. Zapowiedź

2. Ziemi sól

3. Nie zatrzymam się

4. To co nam było

5. Dorosłe dzieci

6. Ten wasz świat

7. Chroń to, co masz

8. Wracam / Do nieba, do piekła

9. Kocham Cię jak Irlandię

10. Hej naprzód marsz

11. Do kołyski

12. Bierz mnie

13. Pokolenie

14. Mój dom

15. Wiara

16. Nadzieja

Ten repertuar nie wymaga przypisów ani wyjaśnień. To utwory, które kształtowały wrażliwość kilku pokoleń słuchaczy – i które w wersji koncertowej Orkiestry Dorosłych Dzieci nie brzmią jak muzealne eksponaty, lecz jak żywa, pulsująca materia.

Skład, który nadaje temu projektowi wiarygodność

Orkiestra Dorosłych Dzieci – trzon zespołu

• Kuba Płucisz – gitara, pomysłodawca projektu

• Piotr Łukaszewski – gitara

• Paweł „Gunser” Oziabło – gitara

• Grzegorz „Ornette” Stępień – gitara basowa, wokal

• Maciej „Ślimak” Starosta – perkusja

• Sebastian Makowski – wokal

• Grzegorz Kupczyk – wokal

Goście specjalni koncertu

• Tomasz „Oley” Olejnik

• Joanna Ruda Lazer

• Łukasz Lazer

• Maciej Balcar

• Grzegorz Skawiński

• Krzysztof Sokołowski

• Andrzej „Kobra” Kraiński

• Ozanna „OZI” Jaryczewska

• Tatiana Okupnik

Ten skład nie jest przypadkowy. Każde nazwisko niesie za sobą historię, głos i autentyczność. Goście nie są dodatkiem – są integralną częścią tej opowieści. To właśnie dlatego album brzmi spójnie, mimo tak szerokiego spektrum osobowości.

Brzmienie i realizacja – wzorcowa koncertówka

Jednym z największych atutów tej płyty jest jakość realizacji. Wiele koncertowych albumów traci energię albo gubi szczegóły. Tutaj udało się znaleźć idealny balans. Gitary mają ciężar, perkusja oddycha, wokale są czytelne, a publiczność dodaje emocji, nie zagłuszając muzyki.

To jedna z najlepiej brzmiących polskich koncertówek ostatnich lat, zwłaszcza jeśli weźmiemy pod uwagę festiwalowe warunki nagrania.

Dlaczego to jedna z ważniejszych płyt roku?

Bo ten album przypomina coś fundamentalnego:
rock nie musi być nowy, żeby był aktualny.

„Orkiestra Dorosłych Dzieci Live Pol’and’Rock Festival 2024” to:

• manifest ciągłości polskiego rocka,

• spotkanie pokoleń bez zadęcia,

• koncertowa energia zamknięta w bardzo dobrej formie,

• płyta, do której się wraca, a nie tylko ją „odhacza”.

Podsumowanie

To nie jest płyta tylko dla tych, którzy byli pod sceną.
To album dla wszystkich, którzy wierzą, że dobre piosenki nie starzeją się razem z metryką wykonawców.

Nie nostalgia. Pamięć i energia.
Nie rekonstrukcja. Żywa historia.

Jedna z najlepszych i najuczciwszych polskich koncertówek tego roku.


Andrzej Lomperta