Gdyby tak

Londyn 08:15

Muzyka:

Piotr Sujka

Słowa:

Wojciech Byrski.

Tekst piosenki

Upiłem się na śmierć, a jednak żyję wciąż
Do kranu błędny krok
Po fajkach szary ślad, a w głowie ostry jeż
Wychodzę, a tu deszcz!

Gdyby tak, z głową w chmurach pobiec gdzieś
Niczym nie przejmować się, odpocząć
Gdyby tak, dorwać chwilę, która jest i brać
Z niej pełną garść

Przy kasie kasy brak i wszystko wzięło w łeb
Mój nałóg, albo chleb
Powracam snując dym, z myślami znów się bić
Jak ciężko łatwo żyć

Gdyby tak, z głową w chmurach pobiec gdzieś
Niczym nie przejmować się, odpocząć
Gdyby tak, dorwać chwilę, która jest i brać
Z niej pełną garść
Jak ciężko łatwo żyć, jak żyć, jak żyć...
Jaaak, jak nie przejmować się, nie przejmować się...
Już nie, już nie, nie przejmować się, nie przejmować...
Jak żyć...?

Gdyby tak, z głową w chmurach pobiec gdzieś
Niczym nie przejmować się, odpocząć
Gdyby tak, dorwać chwilę, która jest i brać
Z niej pełną garść, pełną garść.

rozwiń zwiń

Interpretacja

Ten tekst od zespołu IRA to głęboka refleksja na temat codziennych walk i chwilowej ucieczki od problemów, które wydają się nie do uniknięcia. "Upiłem się na śmierć, a jednak żyję wciąż" to otwarcie, które od razu rzuca nas w wir osobistych zmagań narratorem, który próbuje radzić sobie z życiowymi trudnościami poprzez ucieczkę w alkohol, jednak to nie rozwiązuje jego problemów.

Tekst oscyluje wokół kontrastu między pragnieniem ucieczki od rzeczywistości ("Gdyby tak, z głową w chmurach pobiec gdzieś") a brutalną prawdą codzienności, gdzie nawet najprostsze decyzje, jak wybór między nałogiem a podstawowymi potrzebami ("Przy kasie kasy brak i wszystko wzięło w łeb, Mój nałóg, albo chleb"), stają się walką.

"Jak ciężko łatwo żyć" to fraza, która podsumowuje całą piosenkę – paradoks życia, gdzie chwile szczęścia są przesłonięte ciągłymi zmartwieniami i trudnościami. To wezwanie do znalezienia równowagi między akceptacją trudów życia a docenieniem tych drobnych, pięknych momentów, które przynoszą ulgę i radość.

Piosenka mówi również o ludzkiej potrzebie chwili zapomnienia, odpoczynku od ciągłej troski ("Gdyby tak, dorwać chwilę, która jest i brać / Z niej pełną garść"), co jest uniwersalnym dążeniem do znalezienia chwilowego ukojenia w ciągłej walce z codziennością.

IRA w tej piosence maluje portret człowieka uwikłanego w swoje słabości i troski, pragnącego odnaleźć spokój, chociażby na moment. To przypomnienie, że mimo wszystkich trudności, ważne jest, aby pamiętać o chwytaniu tych wszystkich małych chwil radości, które życie oferuje.

Mała Mi