Nie usłyszy nikt

Ogrody

Muzyka:

Piotr Łukaszewski,

Słowa:

Artur Gadowski.

Tekst piosenki

Płomień zapałki zgasł,
To sprawiło, że jestem sam.
Będę udawał dziś,
Że samotność wolnością jest.

Tak długo będę biegł,
Aż moje serce przestanie bić.
Wyrzucę z siebie krzyk,
Którego nie usłyszy nikt.

Nikt naprawdę mnie nie pozna(tak długo będę biegł)
Nie pokocha moich snów(wyrzucę z siebie krzyk) (4x)

rozwiń zwiń

Interpretacja

Piosenka "Nie usłyszy nikt" zespołu IRA, z muzyką Piotra Łukaszewskiego i słowami Artura Gadowskiego, wyraża głębokie uczucie samotności, poszukiwania sensu oraz dążenia do wolności poprzez samotną podróż wewnętrzną. Utwór ten jest refleksją nad ludzką potrzebą bycia zrozumianym i akceptowanym, mimo poczucia izolacji i niezrozumienia.

Początkowe słowa "Płomień zapałki zgasł, / To sprawiło, że jestem sam." symbolizują przemijanie i ulotność, a także moment, w którym narrator zdaje sobie sprawę z własnej samotności. Metafora ta może sugerować koniec pewnego etapu lub sytuacji, która odsłania prawdziwą, niekiedy bolesną, rzeczywistość życia w izolacji.

W wersie "Będę udawał dziś, / Że samotność wolnością jest." znajdujemy próbę przekształcenia bólu samotności w coś, co można interpretować jako pozytywny aspekt – wolność. Jest to jednak rodzaj samooszukiwania, mechanizm obronny mający na celu złagodzenie bólu izolacji.

Refren "Tak długo będę biegł, / Aż moje serce przestanie bić. / Wyrzucę z siebie krzyk, / Którego nie usłyszy nikt." jest wyrazem desperacji i próby ucieczki od własnych uczuć i rzeczywistości, w której narrator czuje się niewidzialny i niesłyszany. To metafora wewnętrznej podróży i poszukiwania akceptacji, której, jak się wydaje, nie można znaleźć w otaczającym świecie.

Powtarzające się linie "Nikt naprawdę mnie nie pozna / Nie pokocha moich snów" podkreślają uczucie niezrozumienia i braku głębokiej, emocjonalnej więzi z innymi ludźmi. To smutne stwierdzenie, że mimo wszelkich starań, prawdziwa esencja człowieka może pozostać nieodkryta i nie doceniona przez otoczenie.

"Nie usłyszy nikt" to utwór o poszukiwaniu siebie w świecie, który wydaje się być obojętny na nasze najgłębsze pragnienia i marzenia. To przypomnienie o wewnętrznej walce z samotnością i pragnieniu bycia zrozumianym, które towarzyszy wielu ludziom na ich życiowych ścieżkach. Pomimo ciemnych tonów, w utworze kryje się też głęboka ludzka potrzeba nadziei i poszukiwania światła, nawet gdy wydaje się, że nikt nas nie słucha.