Telewidz

Ogrody

Muzyka:

Piotr Sujka

Słowa:

Artur Gadowski

Tekst piosenki

Są często takie chwile
Są takie dni
Gdy ludzką śmierć na deser
Podają mi

Ja siedzę na kanapie
Nie boje się
Bo mnie to nie dotyczy
Nie boli mnie

Ref:
Świat już oszalał
Morderczy każdy dzień
Ja obojętnie już
przyjmuję nowy cios

I ciągle jest tak samo
Powtarza się
Ja żyję w innym świecie
I dobrze mi

Ref:

Ref: (2x)

rozwiń zwiń

Interpretacja

Piosenka "Telewidz" zespołu IRA, z muzyką Piotra Sujki i słowami Artura Gadowskiego, to krytyczna refleksja na temat współczesnego społeczeństwa i roli mediów w naszym życiu. Tekst opisuje osobę oglądającą wiadomości o globalnych tragediach i konfliktach z bezpiecznej odległości swojego domu, co prowadzi do obojętności i znieczulicy na cierpienie innych.

Pierwsze wersy "Są często takie chwile / Są takie dni / Gdy ludzką śmierć na deser / Podają mi" od razu rzucają nas w wir refleksji na temat sposobu, w jaki media prezentują informacje o tragediach ludzkich. Porównanie przekazu medialnego do "deseru" sugeruje, że konsumujemy te informacje jak kolejną porcję rozrywki, co jest mocną krytyką naszego podejścia do wiadomości.

Refren "Świat już oszalał / Morderczy każdy dzień / Ja obojętnie już / przyjmuję nowy cios" podkreśla uczucie przesycenia i obojętności, które może nas ogarnąć w obliczu ciągłego napływu negatywnych informacji. Mówi o przyjmowaniu "nowego ciosu" z dystansem, co jest odzwierciedleniem obronnego mechanizmu psychicznego, który pozwala nam funkcjonować, ale jednocześnie oddala nas od empatii i zaangażowania w rozwiązywanie problemów świata.

Kolejne fragmenty "Ja żyję w innym świecie / I dobrze mi" mówią o stworzeniu przez telewidza swoistej bańki, w której żyje oddzielony od realnych problemów, które są prezentowane w mediach. To odzwierciedla współczesny problem "bańek informacyjnych" oraz selektywnej ekspozycji na wiadomości, co może prowadzić do ignorowania globalnych wyzwań i zaniku współczucia.

"Telewidz" to utwór, który skłania do refleksji nad naszym stosunkiem do mediów oraz konsekwencjami ciągłego zalewu informacji o tragediach. IRA porusza kwestię znieczulicy, która może wynikać z pasywnego konsumowania wiadomości, i zastanawia się nad wpływem, jaki ma to na nasze postrzeganie świata i ludzkich tragedii. Piosenka jest przypomnieniem o tym, że za ekranem telewizora czy komputera kryją się realne historie ludzi, którzy potrzebują więcej niż tylko naszej obojętności.