Wszystko co utraciłem

Tu i teraz

Muzyka:

Artur Gadowski, Zbigniew Suski

Słowa:

Wojciech Byrski

Tekst piosenki

Byłem tuż, patrząc z góry na niezwykle mały świat
Byłem tuż, żeby runąć - pojąć ile jestem wart
Znów z hukiem upadł wielki plan

Teraz wiem - by nie zginąć nie wystarczy znaczyć coś
Złapać wiatr, by opłynąć skały, które ukuł los
Co innym wziął - mnie kiedyś da
Żeby zabrać znów - na zero wyjdzie mi i tak

Wszystko co utraciłem niczym jest
Tak mało życia miało sens
Wszystko to co zdobędę stracę też - nie boję się
Na to co mi przepadło szkoda łez
Sam sobie skradłem tyle szczęść
Choć tak późno, lecz nauczyłem się
Jak mieć to gdzieś

Kiedyś, gdzieś, sami sobie wymyślimy niebo nam
Może sam, a może z Tobą - jeśli zechcę trafię tam
Nie jestem przecież całkiem zły - czasem dobry zbyt
Nikt grzechów nie policzy mi

Wszystko co utraciłem...

Chcieć ile móc, móc ile chcieć - powtarzam sobie
Nie jestem po to żeby mieć

Wszystko co utraciłem...

rozwiń zwiń

Interpretacja

Piosenka "Wszystko co utraciłem" zespołu IRA, z muzyką Artura Gadowskiego i Zbigniewa Suskiego oraz słowami Wojciecha Byrskiego, to głębokie rozważania na temat przemijania, wartości życiowych i procesu uczenia się z doświadczeń. Utwór opowiada o refleksji nad własnym życiem, straconych okazjach oraz o sile, która pozwala iść do przodu, mimo porażek i utrat.

Początkowe słowa "Byłem tuż, patrząc z góry na niezwykle mały świat / Byłem tuż, żeby runąć - pojąć ile jestem wart" odzwierciedlają moment introspekcji i świadomości własnej wartości, która często ujawnia się dopiero w obliczu niepowodzeń. Opowiadają o chwilach, gdy wszystko, co wydawało się wielkie i ważne, nagle traci na znaczeniu.

Refren "Wszystko co utraciłem niczym jest / Tak mało życia miało sens / Wszystko to co zdobędę stracę też - nie boję się" wyraża ostateczne zrozumienie, że materialne sukcesy i porażki nie definiują całego życia. To przesłanie o wyzwoleniu się z lęku przed stratą i zrozumieniu, że prawdziwa wartość życia leży gdzie indziej.

Zwrotka "Na to co mi przepadło szkoda łez / Sam sobie skradłem tyle szczęść / Choć tak późno, lecz nauczyłem się / Jak mieć to gdzieś" mówi o samorefleksji i dojrzewaniu do akceptacji własnych błędów oraz dostrzeżenia, że nie wszystkie stracone szanse są warte żalu.

Tekst "Kiedyś, gdzieś, sami sobie wymyślimy niebo nam / Może sam, a może z Tobą - jeśli zechcę trafię tam" niesie nadzieję na lepsze jutro, na możliwość stworzenia własnej, szczęśliwej przyszłości, niezależnie od przeszłości i obecnych trudności.

"Wszystko co utraciłem" jest utworem o akceptacji życia takim, jakie jest - z jego wzlotami i upadkami, o zrozumieniu, że prawdziwe szczęście i spokój ducha znajduje się w umiejętności doceniania tego, co mamy, i w sile, by nie przywiązywać się do tego, co minęło. To przypomnienie, że każda strata jest również lekcją, która przybliża nas do zrozumienia, co w życiu jest naprawdę ważne.