Gniew

X

Muzyka:

Piotr Konca, Sebastian Piekarek

Słowa:

Wojciech Byrski, Artur Gadowski

Tekst piosenki

Dopada Cię ich słów fałszywy jazgot
Atak ze wszystkich stron
Ładują broń i w skroń wbijają drzazgi
Prawdy nie zdradzi wzrok

Wiatru nadszedł siew
Co falą rośnie, która brzegi rwie
Eksploduje gromem

Rodzi się gniew
Niepokorny i zły
Biegnij dalej i krzycz
Rodzi się gniew
Burzy ognisty znak
Gradobicie i wiatr

Zakryta twarz i marsz: pochodnie płoną
Nieważne, kim jest wróg
Szukają Cię jak psy ofiarę gonią
Lękiem nakarmisz je

Wiatru nadszedł siew
Co falą rośnie, która brzegi rwie
Eksploduje gromem

Rodzi się gniew
Niepokorny i zły
Biegnij dalej i krzycz
Rodzi się gniew
Burzy ognisty znak
Gradobicie i wiatr

Właśnie rodzi się gniew
I wychodzi na świat
Ty masz stać
Właśnie rodzi się gniew
I wychodzi na świat
Nie zniszczą nas

rozwiń zwiń

Interpretacja

Utwór „Gniew” z albumu „X” zespołu IRA to intensywna piosenka, która opowiada o przeżywaniu gniewu jako odpowiedzi na niesprawiedliwość, fałsz i agresję ze strony innych. Tekst oddaje uczucie opresji i walki z zewnętrznymi siłami, które próbują zdominować lub zniszczyć jednostkę. Muzyka i słowa razem tworzą obraz konfliktu wewnętrznego oraz zewnętrznego, pokazując gniew jako naturalną reakcję na krzywdę.

„Dopada Cię ich słów fałszywy jazgot, Atak ze wszystkich stron” to wersy mówiące o uczuciu oblężenia i ataku, gdzie słowa innych stają się bronią używaną przeciwko nam. Obrazuje to, jak negatywne i niesprawiedliwe traktowanie przez innych może prowokować gniew.

„Rodzi się gniew, Niepokorny i zły, Biegnij dalej i krzycz” to refren podkreślający, że gniew może być siłą napędową do działania, do stawienia czoła przeciwnościom i wyrażenia sprzeciwu wobec tego, co uważamy za niewłaściwe. Gniew jest tu przedstawiony jako emocja, która mobilizuje do obrony własnych wartości i granic.

„Zakryta twarz i marsz: pochodnie płoną, Nieważne, kim jest wróg” to obrazy kojarzące się z protestem i walką, gdzie tożsamość przeciwnika zostaje zatarta, a konflikt nabiera uniwersalnego wymiaru. To uosobienie walki z anonimowym „złem”, które przybiera różne formy.

„Wiatru nadszedł siew, Co falą rośnie, która brzegi rwie” to metaforyczny opis narastającego konfliktu, który jak niespokojny wiatr zwiastuje burzę. To obraz nadchodzącej zmiany, która może przynieść destrukcję, ale i oczyszczenie.

„Gniew” to utwór pełen emocji, który nie tylko opisuje doświadczenie gniewu, ale również podkreśla jego potencjalną rolę jako katalizatora zmiany. Piosenka zachęca do akceptacji gniewu jako części ludzkiej emocjonalności i do wykorzystania tej energii w konstruktywny sposób, do walki o lepszy świat.

Jest to przypomnienie, że gniew, mimo iż często postrzegany negatywnie, może być również siłą napędową prowadzącą do działania w obronie własnych przekonań i wartości.

Marcian R.