Na zawsze

Znamię

Muzyka:

Piotr Łukaszewski

Słowa:

Artur Gadowski

Tekst piosenki

Słowa płyną nieskończenie długą rzeką
Marzenia jak węże wiją się
Radość i smutek szarpią myśli
Po całym wszechświecie gonią mnie

ref.
Spokój duszy, ciała chłód
Ciepło świecy, wiatru śpiew
Nic nie zburzy moich snów
Gdy pod ziemią będę spał

Widzę wszystko chociaż oczy mam zamknięte
Jestem wszędzie dokąd tylko sięga myśl
Radość i smutek poszły precz
Cały wszechświat moim domem jest

ref.
Spokój duszy...

Spokój duszy ciała chłód
Ciepło świecy wiatru śpiew
Nic nie zburzy moich snów
Gdy pod ziemią będę spał

rozwiń zwiń

Interpretacja

Utwór "Na zawsze" zespołu IRA, z muzyką Piotra Łukaszewskiego i słowami Artura Gadowskiego, jest introspektywną medytacją nad życiem, śmiercią i wiecznością. Przenika przez niego głęboka refleksja nad nieuchronnością końca oraz nad tym, co pozostaje po nas, gdy odchodzimy.

"Słowa płyną nieskończenie długą rzeką, Marzenia jak węże wiją się" - te linie malują obraz ciągłego przepływu myśli i marzeń, które są nieodłącznymi towarzyszami ludzkiego istnienia, pełnymi zarówno piękna, jak i nieprzewidywalności.

"Radość i smutek szarpią myśli, Po całym wszechświecie gonią mnie" - tutaj mówca liryczny odnosi się do uniwersalnego doświadczenia bycia targanym przez skrajne emocje, które nie znają granic czasu ani przestrzeni.

Refren "Spokój duszy, ciała chłód, Ciepło świecy, wiatru śpiew" - to poetyckie zestawienie obrazów wskazuje na dwoistość istnienia i pogodzenie się z myślą o śmierci jako stanie, w którym znajdziemy ostateczny spokój i ukojenie.

"Nic nie zburzy moich snów, Gdy pod ziemią będę spał" - wyraża przyjęcie nieuchronności śmierci jako części życia, podkreślając spokojne przyjęcie tego, co nieuniknione, z pewnego rodzajem dostojeństwa i spokoju.

"Widzę wszystko chociaż oczy mam zamknięte" - sugeruje przekroczenie granic fizyczności, doświadczanie istnienia poza ciałem, w stanie głębszej świadomości lub po śmierci.

"Cały wszechświat moim domem jest" - ta fraza odzwierciedla poczucie jedności z uniwersum, rozpuszczenia się w nieskończoności, co może być interpretowane jako ostateczne zrozumienie i zaakceptowanie swojego miejsca w kosmosie.

Utwór "Na zawsze" skłania do refleksji nad cyklicznością życia i śmierci, nad tym, co jest naprawdę ważne i jak człowiek może znaleźć spokój w obliczu nieuniknionego końca. Jest to przesłanie o pokorze, akceptacji i głębokim połączeniu ze wszechświatem, które przetrwa nawet po naszym odejściu.