Nie wierzę

Znamię

Muzyka:

Piotr Łukaszewski

Słowa:

Artur Gadowski

Tekst piosenki

Dwa stare krzesła,
stół i cieknący ciągle kran
Te brudne ściany to nasz dom
Jestem zmęczony i naprawdę
nie słucham Cię
Nic mi nie tłumacz bo i tak

ref.
Nie uwierzę
Ja nie wierzę
Już nie wierzę
Nie uwierzę

Szukając szczęścia i nadziei
na lepsze dni
idąc ulicą mijam tłum
Jeden przemawia reszta pokornie
słucha go
Nie wiem co myślą ale ja

ref.
Nie uwierzę
Ja nie wierzę
Już nie wierzę
Nie uwierzę

SOLO
Wiem że nic się nie zmieni
Wiem że nigdy się nie zmieni
Tej wojny nikt nie wygra
A może Ty coś zmienisz
Spróbujesz

rozwiń zwiń

Tłumaczenie

Two old chairs, table
and constantly leaking tap
These dirty walls are our house
I'm tired and I'm really not listening to you
Explain nothing to me because

I won't believe
I don't believe
I already don't believe
I won't believe

Searching for happines and hope
for better days
Walking down the street I'm passing crowd
One is speaking and rest are humbly listening
I don't know what they're thinking but I

I won't believe
I don't believe
I already don't believe
I won't believe

I know, that nothing will change
I know, that nothing will ever change
No one will win this war
And maybe you'll change something
Will you try? Will you try? Will you tryyyyy?

rozwiń zwiń

Interpretacja

Piosenka "Nie wierzę" zespołu IRA, z muzyką Piotra Łukaszewskiego i tekstami Artura Gadowskiego, to głęboko emocjonalny utwór, który wyraża poczucie znużenia, rezygnacji i sceptycyzmu. Przekaz ten odzwierciedla stan wewnętrznego zmęczenia oraz utraty wiary w zmianę, pokazując jednocześnie osobistą determinację wobec powszechnego obojętnego akceptowania status quo.

"Dwa stare krzesła, stół i cieknący ciągle kran" - te słowa wprowadzają nas w skromne, może nawet ponure warunki życiowe, które stanowią tło dla uczuć głównego bohatera, dodając autentyzmu i głębi do jego wewnętrznego doświadczenia.

"Jestem zmęczony i naprawdę nie słucham Cię" - wyraża uczucie wyczerpania i apatii, które sprawia, że komunikacja staje się nieefektywna, a próby tłumaczenia są postrzegane jako bezcelowe.

Refren "Nie uwierzę, Ja nie wierzę, Już nie wierzę, Nie uwierzę" - jest wyrazistym motywem, który podkreśla głęboką utratę wiary w obietnice, zmiany czy nawet w podstawowe ludzkie wartości. To wyznanie braku wiary jest zarówno osobiste, jak i uniwersalne, odnosząc się do szerszych społecznych kontekstów.

"Szukając szczęścia i nadziei na lepsze dni, idąc ulicą mijam tłum" - ta część podkreśla indywidualną próbę znalezienia sensu i nadziei w kontraście do bezosobowej, obojętnej masy, której częścią człowiek nie chce być.

"Wiem że nic się nie zmieni, Wiem że nigdy się nie zmieni" - te słowa oddają poczucie bezsilności i cynizmu, które mogą ogarniać w obliczu niezmieniającej się, często nieprzychylnej rzeczywistości.

"A może Ty coś zmienisz, Spróbujesz" - końcowa fraza wprowadza jednak iskierkę nadziei, sugerując, że pomimo dominującego poczucia rezygnacji, istnieje możliwość zmiany, może nie świata, ale choćby małego fragmentu otaczającej rzeczywistości.

Utwór "Nie wierzę" zespołu IRA to potężne przesłanie o wewnętrznej walce z rezygnacją i zachęta do nieustającego poszukiwania światełka w tunelu, nawet gdy wszystko wskazuje na to, że jest ciemno.