Znamię

Muzyka:

Piotr Łukaszewski

Słowa:

Piotr Łukaszewski

Tekst piosenki

Kim jesteś by publicznie mówić mi jak żyć
Kim jesteś bym bez Ciebie nie wiedział nic
Kim jesteś aby bez Twej zgody istniał świat
Kim jesteś czy naprawdę patent masz
Kto ma rację? Może Ty, może Ja
Tolerancja znasz to słowo, ja je znam
Ja od Ciebie koleś nie chcę nic
Każdy z nas ma swoje życie - A Ty ! Kim jesteś?

Chciałbyś mieć wszystko nie dając w zamian nic
Chciałbyś przez życie na innym grzbiecie iść
Twoja miłość do siebie budzi we mnie lęk
Twoja miłość do siebie budzi we mnie wstręt
Kto ma rację? Może Ty, może Ja
Tolerancja znasz to słowo, ja je znam
Ja od ciebie koleś nie chcę nic
Każdy z nas ma swoje życie
ref.
Budzę się wolny, patrzę sobie w twarz
Jak mam dostrzec dobro kiedy nie ma zła
Będę walczył o to by nie płakał nikt
Bo przez Ciebie wiem co to ból i łzy

Każdy z nas
Drugą twarz
Każdy z nas
Znamię ma

rozwiń zwiń

Interpretacja

Piosenka "Znamię" zespołu IRA, skomponowana i napisana przez Piotra Łukaszewskiego, otwiera dialog na temat autonomiczności, wolności osobistej i krytycznie przygląda się mechanizmom, które definiują nasze relacje z otaczającym nas światem. Utwór ten zmusza nas do refleksji nad własną tożsamością i autonomią wobec innych, jak również poddaje w wątpliwość autorytety i społeczne oczekiwania.

"Kim jesteś by publicznie mówić mi jak żyć" - to pytanie, które otwiera utwór, wyraża sprzeciw wobec nieproszonych rad i nieuzasadnionego autorytetu, kwestionując prawo innych do wywierania wpływu na nasze decyzje i sposób życia.

"Kim jesteś aby bez Twej zgody istniał świat" - wydźwięk tych słów sugeruje absurdalność pretensji do kontroli nad rzeczywistością, kładąc nacisk na indywidualną wolność i niezależność.

"Twoja miłość do siebie budzi we mnie lęk" - ta linijka może odnosić się do narastającej egocentryczności i samouwielbienia, które w oczach mówiącego stają się źródłem obaw o prawdziwą empatię i głębokość międzyludzkich relacji.

"Kto ma rację? Może Ty, może Ja" - tu artysta podkreśla relatywizm perspektyw i podważa absolutność prawdy, zachęcając do dialogu i wzajemnego zrozumienia.

"Budzę się wolny, patrzę sobie w twarz" - ten fragment symbolizuje moment samoświadomości i niezależności, akceptację siebie oraz gotowość do konfrontacji z własnymi słabościami i mocnymi stronami.

"Jak mam dostrzec dobro kiedy nie ma zła" - to pytanie filozoficzne zwraca uwagę na dualistyczną naturę rzeczywistości, gdzie dobro i zło są ze sobą nierozerwalnie związane, co pozwala na pełniejsze zrozumienie życia.

"Każdy z nas ma swoje życie - A Ty! Kim jesteś?" - ta refleksja przypomina, że każdy z nas jest unikatowym bytem, posiada własną ścieżkę i prawo do samookreślenia, niezależnie od oczekiwań innych.

W "Znamieniu" IRA zmusza nas do konfrontacji z własną tożsamością, wolnością wyboru i niezależnością myśli. Utwór ten jest przypomnieniem, że w każdym z nas drzemie siła do stawania się tym, kim chcemy być, pomimo zewnętrznych prób definiowania nas przez innych.