NOC NAD NORWIDEM

Przechodniem byłem między Wami

Muzyka:

Romuald Lipko i Krzysztof Cugowski

Słowa:

Adam Sikorski

Tekst piosenki

Kadzidlana mgła,
Kadzidlana mgła,
Kadzidlana mgła,
Kłębi się, spiżów jęk,
Migotanie świec
Gotyk wyższym czyni wciąż,
O marmur kopyt stuk,
I na tarczy miecz,
Taki pogrzeb chciałeś mieć.

Ciebie po prostu z domu wynieśli,
Jeszcze bardziej byłeś sam,
Dudniły grudy, grudy gliny
Na cichym… Pere la chaise.
Lecz ty żyjesz, wciąż żyjesz,
Przetrwałeś jednak śmierć.

Teraz siedzę w noc,
Z twoją myślą sam na sam,
Z białych kartek patrzą na mnie
Oczy twe,
Z uczciwości serca
Sądzą nas,
Ty żyjesz, wciąż żyjesz,
Przetrwałeś jednak śmierć,
Czasowi
Zapomnieniu wbrew
Czasowi
Zapomnieniu

Teraz siedzę w noc
Z twoją myślą
Sam na sam
Z białych kartek patrzą na mnie
Oczy twe
I sądzą mnie
Sądzą nas
Ty żyjesz, wciąż żyjesz,
Przetrwałeś jednak śmierć
Tak, papier spłonie,
A kamień zniszczy czas,
Ale myśl płomienna wciąż
Będzie,
Będzie, będzie trwać.
Tak, papier spłonie,
A kamień zniszczy czas,
Ale myśl płomienna wciąż
Będzie,
Zazdrościłeś im,
Zazdrościłeś im,
Zazdrościłeś im,
Kirów tych
Koni tych
Zazdrościłeś im,
Spiżów i marmurów,
Blasku świec, zazdrościłeś
Tłumów w wielkim bólu,
Ty, ty nieśmiertelny.

rozwiń zwiń

Ciebie po prostu z domu wynieśli,
Jeszcze bardziej byłeś sam,
Dudniły grudy, grudy gliny
Na cichym… Pere la chaise.
Lecz ty żyjesz, wciąż żyjesz,
Przetrwałeś jednak śmierć.

Interpretacja

Interpretacja tego tekstu piosenki wydaje się koncentrować na motywach śmierci, pamięci, i nieuchronnego przemijania, ale także na trwałości myśli i idei.

Początkowe wersy, opisujące "kadzidlaną mgłę" i "migotanie świec", mogą sugerować uroczystą, niemal mistyczną atmosferę, kojarzącą się z rytuałem lub ceremonią. "Gotyk wyższym czyni wciąż" może odnosić się do transcendentalnej, ponadczasowej natury tego, co uważane jest za święte lub ważne.

Dalej, tekst porusza kwestię samotności i izolacji w kontekście śmierci – "Ciebie po prostu z domu wynieśli, Jeszcze bardziej byłeś sam". To może wskazywać na ostateczną samotność, jaką jest śmierć, ale także na izolację, którą czujemy w życiu.

Motyw "Przetrwałeś jednak śmierć" sugeruje, że choć ciało umiera, to myśl, duch lub dziedzictwo danej osoby mogą przetrwać. Sugeruje to, że prawdziwa esencja człowieka, jego idee i wpływ, mogą trwać dłużej niż jego fizyczna obecność.

Refleksja nad "papierem, który spłonie, a kamieniem, który zniszczy czas" podkreśla ulotność życia i przemijającego świata materialnego, ale także trwałość myśli, które "będą, będą trwać".

W zakończeniu, "Zazdrościłeś im, Zazdrościłeś im" może odnosić się do tęsknoty za nieśmiertelnością, blaskiem i uznaniem, które często towarzyszą ludzkim dążeniom.

Podsumowując, tekst ten wydaje się być poetycką refleksją nad ulotnością życia, nieuchronnością śmierci, ale także nad trwałością myśli, idei i wpływu, który przetrwa nawet po naszym odejściu.