LUBIĘ TEN STARY OBRAZ

Cień wielkiej góry

Muzyka:

Romuald Lipko i Krzysztof Cugowski

Słowa:

Adam Sikorski

Tekst piosenki

Jest pejzaż z kryształu, a od gór pędzą konie
Zbroje błyszczą, dzwoni stal
To błędni rycerze są tu
Jest pejzaż z kryształu, a od gór pędzą konie
Zbroje błyszczą
Dewiza ich: "W straconej trzeba walczyć sprawie"
Marzeniem żyć ich zdaniem najciekawiej
Potężnym strach, nam zawsze niosą pokrzepienie
I już blisko są, nad miasto kładą się ich cienie
Na tarczach godła i kity pióropuszy
To jest lepszy świat, który w swoich ramach trwa
Miło spojrzeć nań tak w ciągu dnia
Czasem błyśnie myśl: rzucić wszystko, z nimi iść
Na wędrówkę na odwieczny szlak
Dewizę mieć: "W straconej trzeba walczyć sprawie"
Marzeniem żyć tak przecież najciekawiej
Potężnym strach dać, maluczkim dawać pokrzepienie
Wciąż naprzód iść i nie mieć czasu na zmęczenie
Wyszczerbić miecz lecz czyste mieć sumienie
To jest lepszy świat, który w swoich ramach trwa
Miło spojrzeć nań tak w ciągu dnia
Potem łańcuch kłamstw, małych świństw, wielkich draństw
A na obraz jutro spojrzę znów
I naprawić świat będę chciał
I naprawić świat będę chciał

rozwiń zwiń

Interpretacja

Tekst piosenki wydaje się być metaforycznym obrazem walki między ideałem a rzeczywistością. Obraz "pejzażu z kryształu" i "rycerzy" pędzących z gór może symbolizować świat idealny, pełen szlachetności, honoru i odwagi. "Zbroje błyszczą, dzwoni stal" nadają temu światu blask i majestat.

Dewiza "W straconej trzeba walczyć sprawie" jest głęboko symboliczna. Sugeruje, że wartościowe jest dążenie do celów, które wydają się być nieosiągalne lub już przegrane. To może odnosić się do walczących o swoje marzenia, nawet jeśli wydają się one nierealne.

W kolejnych wersach pojawia się kontrast między tym idealnym światem rycerzy a rzeczywistością, która jest pełna "łańcucha kłamstw, małych świństw, wielkich draństw". To może wskazywać na rozczarowanie autora tekstu rzeczywistością, która jest daleka od ideału.

Na koniec pojawia się motyw chęci naprawienia świata, co może wskazywać na nadzieję i pragnienie zmiany, mimo rozczarowania i świadomości, że rzeczywistość jest daleka od idealnej.

Całość tekstu wydaje się być refleksją na temat ludzkiej natury, dążenia do ideałów oraz kontrastu między tym, co jest marzeniem a rzeczywistością. Pokazuje dylematy moralne i etyczne, z którymi ludzie mogą się mierzyć, starając się żyć w sposób szlachetny w świecie pełnym niedoskonałości.